تجمع  باشکوه هزاران کارگر علیه سیستم پیمانکاری نوید بخش است

 

در۲۰ آبان ماه ۱۴۰۴ بیش از سه هزار کارگر پیمانکاری واحدهای پالایشگاهی دوازده‌گانه پارس جنوبی با تجمع باشکوهی درخیابان‌های منتهی به ساختمان مرکزی ستاد مجتمع گاز پارس جنوبی، مطالبات خود از جمله اجرای ساماندهی، برخورداری از روزهای مرخصی مناسب و بهره‌مندی از طبقه‌بندی مشاغل را مطرح کردند.

اهم مطالبات کارگران پارس جنوبی، بازنگری طرح طبقه‌بندی مشاغل، اجرای طرح اقماری دو هفته کار-دو هفته استراحت برای نیروهای اداری و پشتیبانی، ساماندهی وضعیت رانندگان غیرمالک خودروهای استیجاری و در سطحی فراتر، حذف پیمانکاران و واسطه‌‌ها است.

طبق خبر منتشره از سوی شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیر رسمی (ارکان ثالث) کارگران ارکان ثالث طبق روال گذشته با دست کشیدن از کار و راهپیمایی پرشکوه خود با اعتراضات کارگری در مجتمع گاز پارس جنوبی اعلام همبستگی کردند.به چند نکته مهم این تظاهرات ، مطالبات مطروحه و چشم انداز این جنبش اشاره می کنیم:

 

یکم: تجمع در۲۰ آبان ۱۴۰۴: بزرگ‌ترین تجمع قانونی کارگران پیمانکاری پارس جنوبی با بیش از ۳۰۰۰ شرکت‌کننده بود. کارگران مطالبات خود را در چارچوب نظام سرمایه داری حاکم ومرزبندی با قدرت های خارجی وجریانات وابسته طرح کرده وخواهان پیگیری آن شدند. رژیم جمهوری اسلامی تا کنون با ترفندها و بهانه های  مختلف ازجمله مسائل امنیتی و یا ضعف تشکلات کارگری وعدم موضع گیری روشن آنها در قبال  قدرت های امپریالیستی بازداشت وبه سرکوب کارگران پرداخته است. لیکن در تجمع اخیر مسئولین این تجمع و درراسش علیرضا میرغفاری هوشیارانه با سازماندهی کارگران و اعلام موضع شفاف علیه تجاوز نظامی وتحریم های غیر قانونی و طرح شعارهای مشخص معیشتی و صنفی رژیم را خلع سلاح  و اورا در سرکوب تجمع کنندگان ناکام گذاشت.رژیم درک کرد برهم زدن چنین تظاهرات بزرگی خطر طغیان و شورش کارگری خواهد داشت.ازاین رواز هرگونه  تعرض و سرکوب به صف تجمع کنندگان پرهیز نمود.    

 

دوم:مطالبات اصلی کارگران حذف پیمانکاران، همسان‌سازی حقوق و اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل با نگاه همسان دستمزدی و برچیدن ساختار تبعیض‌آمیز استخدامی بود. ازجمله وجود چندین مدل رابطه استخدامی با نظام‌های دستمزد متفاوت و تبعیض‌آمیزکه موجب آشفتگی صفوف کارگران خواهد شد. کارگران با طرح اینکه افزایش قیمت‌ها باعث کاهش قدرت خرید آنها و ایجاد شکاف معیشتی شده و باید هرچه سریعتر ازآن ممانعت به عمل آورد از تشکیل انجمن‌ها، کانون‌ها و اتحادیه‌های مستقل با مشارکت دموکراتیک و افزایش قدرت چانه‌زنی سخن گفتند. کارگران امید به داشتن نمایندگان کارگری واقعی در مجلس و ایجاد تغییرات بنیادین در سیاست‌های کارگری کشورشدند.

 

سوم: تجمع موفق و با شکوه کارگران بار دیگر نشان داد اولین دغدغه کارگران همین فقدان امنیت شغلی وسیستم بردگی پیمانکاری است، زیرا در پایان هر سال کارفرمای خصوصی می‌تواند مدت اشتغال کارگر را تمدید نکند. این روش را حتی دولت کارفرمای سرمایه داری جمهوری اسلامی ایران نیز که مرتب از عدالت و عدل علی سخن می‌گوید به کار می‌بندد. به این ترتیب جان و مال و زندگی کارگران در دست شرکت‌های خصوصی و دولت سرمایه‌داری است. این حق‌کشی‌ها که فقط جنایت نسبت به یک فرد و یا نقض حقوق بشر یک عده زندانی سیاسی نبوده، بلکه نقض حقوق بشر میلیون‌ها انسانی هست که به صورت برده با جبر و شلاق اقتصادی به کار شاق ادامه می‌دهند، ما با سکوت فضای مجازی روبرو هستیم. اپوزیسیون بورژوازی وسر سپرده  ایران چشمش را بر این همه جنایت نسبت به طبقه کارگر بسته و در مورد وضعیت وی وسیستم نئولیبرال پیمانکاری نه تنها سکوت می‌کند حتی در اعتراضات خود برای تحقق حقوق بشر و یا دفاع از زندانیان سیاسی حاضر نیست به مبارزات کارگران و فعالان زندانی آن اشاره کند. مبارزه بورژواها که تحت عنوان انحرافی" همه با هم " صورت  گرفته ومی گیرد ، بیگانه نسبت به سرنوشت ایران و طبقه کارگر قهرمان کشور ماست. کارگران هرگز نباید به این بورژوازی مزوّر اعتماد کنند و باید در پی تراکم و تشکل نیروی شکننده خود باشند تا بتوانند به حقوق قانونی خویش دست پیدا کنند.

 

چهارم:کارگران بدرستی و با زبان وادبیات خاص خود از ضرورت تشکیل انجمن ها واتحادیه مستقل صنفی برای چانه زنی با کارفرما سخن گفتند. اتحادیه‌های مستقل کارگری در ایران وجود ندارند و این ضعف طبقه کارگر و نخستین عرصه مبارزه امیدبخش برای این طبقه است. ذاتا، اتحادیه کارگری سازمانی است که در آن کارگران به عنوان یک طبقه بر اساس اتحاد و همبستگی متحد می‌شوند تا در شرایط مشخص مبارزه طبقاتی به ایجاد یک وزنه در برابر طبقات مالک وسایل تولید اقدام ورزد و موفق به کسب مطالبات خویش شوند. بر این اساس، طبقه کارگر نه تنها از خود در برابر حملات مداوم سرمایه‌داران دفاع می‌کند، بلکه حملات مستقیمی را نیز علیه طبقه سرمایه‌دار انجام می‌دهد و برای تحقق حقوق عمومی و بهبود ابتدایی‌ترین شرایط کارو معیشت مانند دستمزد، ساعات کار، قرارداد مستمر و دائمی، ایمنی کار، مرخصی، لغو قراردادهای پیمانی موقت و مبارزه برای کسب حقوق عمومی خویش تلاش می‌کند. اتحادیه‌های کارگری برخاسته از نیازهای عینی طبقه کارگر در مبارزه طبقاتی هستند که پایه‌ای‌ترین سطح سازماندهی کارگری با تکیه به نیرو و درک خود را نمایندگی می‌کنند.

اتحادیه‌های کارگری دارای سابقه به مراتب طولانی‌تری از مبارزه حزبی طبقه کارگر می‌باشند، زیرا کسب روزمره آگاهی اقتصادی به مراتب سهل‌تر از آگاهی سیاسی در طیف طبقه کارگر است، زیرا مدت‌ها وقت لازم بود و هست تا طبقه کارگر نه تنها به مبارزه مستقل اقتصادی خود دست زند، بلکه از نظر سیاسی به نقش خود به عنوان چرخ پنجم سیاست بورژوازی پایان داده به عنوان تشکیلات مستقل سیاسی کارگری که دارای اهداف سیاسی و طبقاتی است به میدان آید. به این جهت از همان بدو پیدایش اتحادیه‌های کارگری این تفاوت دیالکتیکی در دو عرصه مبارزه طبقه کارگر مشهود بود و نمی‌‌شد آنها را در یک دیگ ریخت و هم زد و تمایز و سطوح متفاوت فعالیت آن را مخدوش نمود.

 

پنجم: همانطور که اشاره رفت در ایران طبقه کارگر از حق دارا بودن اتحادیه مستقل کارگری محروم است و این است که در درجه نخست که از نان شب هم واجب تر است باید برای به رسمیت شناساندن این حق طبیعی خود، که زمینه اجتماعی بزرگی دارد و حتما مورد تائید اکثریت قریب به اتفاق طبقه کارگر قرار خواهد گرفت، مبارزه کند. وقتی طبقه کارگر درعرصه مبارزه صنفی به تقویت ظرفیت‌های لازم دست پیدا کرد آنوقت کارگران از امکانات آموزشی، دانشگاهی کارگری، صندوق دائمی اعتصاب، حمایت حقوقی وکلای برجسته کارگری، فعالیت مطبوعاتی، حمایت روشنفکران، دانشگاهیان، فرهیختگان و بسیاری مسایل دیگر برخوردار می‌گردند. برای دستیابی به حقوق کارگری فوق‌الذکر در ایران باید جسورانه  مبارزه کرد. اخیرا زمزمه‌هائی درصف حتا حامیان نظام و نمایندگان لایه های پائینی آن مانند یاسرجبرئیلی ها وایزدی ها وزرشناس ها که منتقد سیاست های نئولیبرالی هستند ... ..به گوش می‌رسد که اگر مسئولان امر به خواست‌های مردم، طبقات و معترضان به موقع خود گوش ندهند و با بی‌اعتنائی از کنار آن بگذرند، آن وقت باید با برآمدهای خشونت‌آمیز فراگیرتر اجتماعی حساب کنند.

 

  روشن است جامعه از طبقات گوناگون تشکیل شده است و با تئوری «خودی و غیرخودی»، مسلمان وغیر مسلمان نمی‌شود جامعه را اداره کرد. همه آحاد ملت بخشی از مردم ایران هستند و تمام ثروت‌های ایران به همه مردم تعلق دارد. نمی‌شود این ثروت‌ها را به نفع «خودی»ها مصادره و غارت نمود. این لفاظی‌های بدو انقلاب، امروز به بن‌بست کامل رسیده است و در میان برخی از دولت‌مردان حاکمیت این نظریه رشد می‌یابد که باید امکانات گفتگو با بخش‌های گوناگون جامعه اعم از آموزگاران، زنان، بازنشستگان و کارگران و... را به وجود آورد تا دولت امکان هدایت جامعه را از طریق این ابزارهائی که به دست می‌آورد داشته باشد و در شرایط بحرانی امکان این هدایت را از دست ندهد و ناچار نشود به ابزار زور و کشتار متوسل گردد.

 

تجمع با شکوه هزاران نفره ۲۰ آبان که یکی از دستآوردهای مهم چند دهه اخیر کارگران بوده دراثر بی‌اعتنائی هیئت حاکمیت و یا ادامه سیاست سرکوب این جنبش، ممکن است با توجه به بحران کنونی ونارضایی عمومی درایران  تمامیت نظام را به خطر اندازد. لذا در اوضاع واحوال کنونی زمینه مساعدی وجود دارد تا بشود به خواست تاسیس اتحادیه‌های مستقل کارگری بیش‌تراز قبل تکیه کرد. شرط موفقیت این خواست در درجه اول دوری ازمخلوط‌کردن وظایف حزب طبقه کارگر و امرکسب قدرت سیاسی با وظایف وظرفیت‌های یک سندیکای کارگری است.

نظریات انحرافی و آنارکوسندیکالیستی توسط سیاست‌های «چپ»روانه و ضدکارگری و ماجراجویانه شورایی در سالهای اخیرضربات مهلکی به جنبش کارگری وارد ساخته وآنها را از مسیرمبارزه صنفی و توده ای خود منحرف ساخته است.

درهم ریختن وظایف اتحادیه‌های کارگری با وظایف حزب طبقه کارگر که برای کسب قدرت سیاسی مبارزه می کند،   طبیعتا وضعیتی را خلق خواهدد کرد که بهانه‌های رژیم را برای سرکوب حرکت‌های کارگری افزایش خواهد داد تا از ایجاد اتحادیه‌های مستقل کارگری جلوگیری کند و در نتیجه از فرصتی که به دست آمده است استفاده بهینه نگردد.

 

کارگران ایران همانطور که در۲۰ آبان ماه نشان دادند باید چون تنی واحد برای تاسیس اتحادیه یک‌پارچه و متحد صنفی مستقل کارگری مبارزه کنند که از مقبولیت عمومی برخوردار است. بایداز این خواست طبقاتی، دموکراتیک که در خدمت دموکراتیزه کردن فضای سیاسی ایران است حمایت کرد و به این جنبش یاری رسانید.

 

 

 

نقل از توفان شماره ۳۰۹ آذر ماه۱۴۰۴ ارگان مرکزی حزب کارایران

 www.toufan.org

وبلاگ توفان قاسمی

http://rahetoufan67.blogspot.se/

وبلاگ ظفرسرخ

http://kanonezi.blogspot.se/

http://toufan.org/ketabkane.htm

 سایت آرشیو نشریات توفان

 http://toufan.org/nashrie_tofan%20archive.htm

 توفان در توییتر

https://twitter.com/toufanhezbkar

توفان در فیسبوک

https://www.facebook.com/hezbekar.toufan.3/

 توفان درفیسبوک به زبان انگلیسی

https://www.facebook.com/pli.toufan?fref=ts

 توفان درشبکه تلگرام

https://telegram.me/totoufan