بُروزِ
خشم شهروندان
آمریکایی
درانتخابات میاندورهای
درانتخابات
میان دوره ای
کنگره در روز
سهشنبه سوم
نوامبر، آمریکاییها
ضربه سنگینی
به جمهوریخواهان
حاکم وارد
کردند و سیلی
محکمی به صورت
دونالد
ترامپ، رئیسجمهور
آمریکا،
نواختند. در
واقع آن ها وی
را حساب پس
دادند!
دموکراتها
به ندرت با چنین
روحیه بالایی
مانند
چهارشنبه شب دیده
شدهاند. رأیدهندگان
به حزب مخالف
که مدتها
ناامید بود،
گرایش غیرمنتظرهای
از خود نشان
دادند. اکنون
دموکرات ها در
مجلس نمایندگان
اکثریت را از
آن خود کرده
اند. در تاریخ
انتخابات در
این کشور
بارها پیش
آمده است که
حزبِ رئیسجمهور
در اواسط دوره
ریاست جمهوریاش
کنترل مجلس را
از دست بدهد.
اکنون
بار دیگر ثابت
گشت که در
واقع آمریکاییها
با بیثباتی
رأی میدهند.
شگفتی
واقعی سوم
نوامبر، پیروزی
دموکراتها
در سنای آینده
است. حمایت از
پایگاههای
سابق جمهوریخواهان،
اکثریت محکمی
را به دموکراتها
داده است. این
واقعیت که
دموکراتها
حتی کرسی سنا
را از
"کانزاسِ"
محافظهکار -
برای اولین
بار از سال ۱۹۳۲
- به
دست آوردند،
گرایشِ مقتدری
را نشان میدهد.
چندین
پیروزی
دموکراتها
در انتخابات
فرمانداری،
از جمله در
"جورجیا" و
"تگزاس"،
شکستهای تحقیرآمیزی
برای جمهوریخواهان
بشمار می آیند.
دموکراتها
باید از
دونالد ترامپ
تشکر کنند!
دلایل ناامیدی
مردم ازاو، ناشی از سیاست
های خلاف وعده
هایش است.
در
طول مبارزات
انتخاباتی ریاست
جمهوری ۲۰۲۴، او با
صدای بلند
وعده کاهش قیمت
مواد غذایی و
انرژی و همچنین
مهار مهاجرت
را داد،
اَقوالی که
بعد از شکست
ترامپ در جنگ
علیه ایران
جهت معکوس طی
کرده و می کند.
تورم،
رفتار خشونت
آمیز با مهاجرین
و علی الخصوص
شکست ترامپ
درجنگ با ایران
ضربات کوبنده
ای برجمهوری
خواهان وارد آوردند.
گرچه
ترامپ برخلاف
سلف خود، جو
بایدن، در پایان
دادن به
مهاجرت غیرقانونی
با بکاربردن
خشونت و وحشیگری
موفقیت هایی
داشته است اما
علیرغم این،
حملات نیروهای
امنیتی
نقابدار و
خشونت فیزیکی
کشنده علیه
افراد بدون
وضعیت قانونی،
ترامپ را حتی
در نظر بسیاری
از هواداران
خودش نیز
افراط و زیادهروی
کرده است زیرا
بسیاری از
افراد بدون
وضعیت قانونی
مدتهاست که
در ایالات
متحده زندگی و
کار میکنند،
اغلب برای سالها،
گاهی دههها
سال.
روز
سهشنبه سوم
نوامبر، آمریکاییها
با رأی خود
عملا حملات
"سازمان
کنترل
پناهندگان "ترامپ
را رد کردند.
اما
مهمتر ازهمه،
رأیدهندگان
جمهوریخواه
ترامپ را به
خاطر جنگ و
شکست او علیه
ایران، تورم و
افزایش قیمت
مواد غذایی و
انرژی مجازات
کردند.
جیب
خالی مردم
عملا برنتایج
انتخابات
سوم نوامبر
تأثیر مستقیم
داشت. به بیان
دیگر مسئله
تنگدستی مردم در
این انتخابات
- همانطور که
در انتخاباتی
که ترامپ را
دوباره رئیس
جمهور کرد، تعیین
کننده بود - زیر
پای او را خالی
کرد.
با
وجود همه شادیهای
قابل درک،
دموکراتها
باید از خود
بپرسند که آیا
آمریکاییها
از روی اعتقاد
رأی دادند،
یا اینکه
این اقدام
اساساً یک "رأی
اعتراضی" علیه
منفورترین رئیسجمهور
در دوران اخیر
بوده است؟!
علاوه
بر این، برخی
چهرههای
برجسته به
موفقیتهای
چشمگیری دست یافتند؛
برای نمونه،
"جیمز تالاریکو"،
نخستین
دموکراتی که
از سال ۱۹۸۸ تاکنون
موفق به کسب
کرسی در مجلس
ایالتی تگزاس
شده است؛ یا "کیشا
لنس باتمز" و
"جینا هینوخوسا"،
که به عنوان
فرمانداران
جورجیا و تگزاس
خدمت خواهند
کرد.
با این
حال، اینکه آیا
کنگرهی بعدی
قادر خواهد
بود قدرت
ترامپ و عطش
او برای کسب
قدرت را مهار
کند، همچنان
جای تردید
دارد. زیرا
ترامپ بعنوان
نماینده
اَبَر میلیاردر
های این کشور
به میدان
فرستاده شده
است.
این
واقعیت زمانی
عیان می گردد
که ترامپ به
مثابه رئیسجمهور،
سیاستهای
خود را از طریق
"فرمانهای
اجرایی" پیش میبرد؛
ابزاری که برای
استفاده از آن
نیازی به
کنگره ندارد.
ابتکارات
قانونگذاری
با فلسفه سیاسی
ترامپ - که
سودای خودکامگی
در سر دارد - در
تضاد است. برخلاف
کشورهای
اروپایی نظیر
فرانسه،
آلمان و هلند
و بلژیک ... آمریکا
یک دموکراسی
پارلمانی نیست.
بلکه رئیسجمهور
در ایالات
متحده آمریکا
- که همزمان
رئیس کشور، رئیس
دولت،
فرمانده کل
قوا و رهبر
بالفعل حزب
خود است - از
قدرت عظیمی
برخوردار
است؛ و ترامپ
بهخوبی میداند
چگونه از این
قدرت بهره
برد.آیا شاهد
تغییری در سیاست
ایالات متحده
خواهیم بود؟
بهیچوجه.
لذا
کاملاً محتمل
است که سیاست
خارجی ترامپ بیرحمانهتر
هم بشود؛ برای
مثال، به قیمت
قربانی کردن
زلنسکی رئیسجمهور
اوکراین در
بارگاه ولادیمیر
پوتین با روسیه
سازش موقت
کند.
۲۰ ژانویه ۲۰۲۹، تاریخ
مقرر برای پایان
دوره ریاستجمهوری
ترامپ است. با
این حال، دو
سال پایانی
حضور او ممکن
است بسیار سنگینتر
و دشوارتر از
تمام آن چیزی
باشد که جهان
در شش سال
گذشته تحت
رهبری او تحمل
کرده است. هرچه
آن روزِ
اجتنابناپذیرِ
ترکِ کاخ سفید
نزدیکتر میشود،
احتمالاً
ترامپِ فاشیست
تلاشهای خود
را برای
ثروتمندتر
کردن خویش و
خانوادهاش،
بیش از پیش
گسترش خواهد
داد.
بعید
است ترامپ
احساس تعهد
چندانی داشته
باشد که کشوری
در وضعیت
مطلوب را به
جانشین خود
تحویل دهد. او
به عنوان فردی
طماع و خودشیفته،
هیچ علاقهای
به موفقیت
جانشینش - چه
دموکرات باشد
و چه جمهوریخواه
- نخواهد داشت.
این موضوع بهویژه
با توجه به اینکه
«همحزبیهای»
او پس از این
شکستِ
انتخاباتی در
حال فاصلهگرفتن
از او هستند،
بیشتر صدق میکند.
رقابت
درونحزبی
جمهوریخواهان
برای کسب
نامزدی ریاستجمهوری
در سال ۲۰۲۸
بزودی آغاز
خواهدشد.
نیروهای
گریز از مرکزی
که میان
هوادارانِ
ترامپ و کسانی
که از او بیزار
شدهاند وجود
دارد،
احتمالاً شدت
بیشتری خواهد
گرفت.با این
حال، چنین نیروهای
گریز از مرکزی
در میان
دموکراتها نیز
رو به تقویت
هستند. جناح
چپ حزب - که
شامل چندین
«سوسیالیست»
که در
انتخابات میان
دوره ای اخیرِ
مجلس نمایندگان
انتخاب شده
اند - جسورتر
شده است.
در همین
حال، پیروزهای
انتخاباتِ
کسانی چون"جیمز
تالاریکو"،
که برای اتخاذ
رویکردی میانهروتر
تلاش خواهند
کرد نیز عرض
اندام می
کنند.بنابراین
سوم نوامبر بههیچوجه
شاخصی قطعی
برای سال ۲۰۲۸ محسوب
نمیشود؛ چرا
که رأیدهندگان
آمریکایی
همچنان رویکردی
سیال و متغیر
خواهند داشت.
اگرچه این
انتخابات میاندورهای
نشاندهندهٔ
شکست
مفتضحانه
جمهوریخواهان
است ولی تغییر
و تحولی بنیادین
در فضای سیاسی
ایالات متحده
آمریکا نیست.
باید
در نظر گرفت
که سیاست
ترامپ تنها
معطوف به شخص
او نیست؛ او
نماینده رسمی
سرمایه مالی
امپریالیسم
آمریکا است و
مأموریت اصلی
او توقف نظم
نوین جهانی
تحت رهبری چین
است. امپریالیسم
آمریکا در حال
افول و در حال
از دست دادن
جایگاه
قدرتمند پیشین
خود است، و
بحران ترامپ
در عرصه داخلی
و خارجی باید
در این چارچوب
بررسی شود، نه
بر اساس تصمیمات
شخصی او.
نقل
ازتوفان
شماره ۳۲۱
آذر ماه ۱۴۰۵ ارگان
مرکزی حزب
کارایران
وبلاگ توفان قاسمی
http://rahetoufan67.blogspot.se/
وبلاگ ظفرسرخ
http://kanonezi.blogspot.se/
http://toufan.org/ketabkane.htm
سایت آرشیو نشریات توفان
http://toufan.org/nashrie_tofan%20archive.htm
توفان در توییتر
https://twitter.com/toufanhezbkar
توفان در فیسبوک
https://www.facebook.com/hezbekar.toufan.3/
توفان درفیسبوک به زبان انگلیسی
https://www.facebook.com/pli.toufan?fref=ts
توفان درشبکه تلگرام