اقدام سلطه جویانه امپریالیسم آمریکا در ونزوئلا

 

جمهوری بولیواری ونزوئلا به حق، تجاوز جنایتکارانه دولت امپریالیستی ایالات متحده آمریکا به کشورش را که مناطق غیرنظامی و نظامی شهر کاراکاس و ایالت های «میراند»، «آرگوا» و «لاگوایرا» را هدف قرار داده است به شدت محکوم و آن را در برابر جامعه بین المللی رسوا ساخت.

این اقدام سلطه جویانه امپریالیستی آشکارا منشور سازمان ملل متحد، بخصوص مواد ۱ و ۲ آن را که بر احترام به حاکمیت  ملی، برابری حقوق دولت ها و ممنوعیت توسل به زور تاکید دارد را لگد مال کرده است. چنین تجاوزی صلح بین المللی، بویژه در آمریکای لاتین و حوزه کارائیب را به طور جدی به خطر انداخته است.

تاکنون کشورهای چین، روسیه، کوبا، ایران، بلاروس، کره شمالی، برزیل، مکزیک و کلمبیا این حمله را محکوم کرده اند. روسیه درعین حال همبستگی تزلزل ناپذیر خود با مردم و دولت ونزوئلا را تائید و آمادگی خود را برای هر نوع حمایت و پشتیبانی اعلام کرده است.

اما بریتانیا، فرانسه، آلمان و اتحادیه اروپا، با دودوزه بازی، گرچه عملیات نظامی را رد کردند (و نه محکوم!) ولی مادورو را

به طور قاطعانه و پررنگ به عنوان «دیکتاتور» محکوم و از پایان رژیم او استقبال کردند!؟

عده ای خود فروش، فریب خورده، فریبکار و نادان ایرانی شادمان گشته و فریب اقوال موذیانه ترامپ و عمال او را خورده اند. اما تاریخ می گوید: همانگونه که امپریالیسم آمریکا و انگلستان در سال ۱۳۳۲ در ایران با کودتا علیه دولت ملی و دموکرات دکتر مصدق و استقرار یک حکومتی فاشیستی و خود فروخته، نفت ملی شده را بین خود تقسیم کردند، کودتای کنونی علیه مادورو نیز (که ما در بخش دوم این مقاله، مفصل به آن خواهیم پرداخت) چنین هدفی را مد نظر دارد.

بی جهت نیست که «روبیو» وزیر خارجه ایالات متحده، کودتا در ونزوئلا را وقیحانه: «اولین گام تامین منافع آمریکا در این کشور ارزیابی می کند!!

بیش از هفتاد سال است که امپریالیسم آمریکا استقلال و عزت ملی کشورها را یکی پس از دیگری پایمال می کند. فراموش نکرده ایم که تجاوز وحشیانه به عراق در ۲۰۰۳ با بهانه دروغین سلاح کشتار جمعی در این کشور، که هرگز پیدا نشد، ولی در اصل برای سلطه بر ذخایر نفتی آن بود (که به قول «دیک چنی»: «اشتباهاً زیر زمین های عراق قرار گرفته»!!) صورت پذیرفت و جنایت آفرید.

امروز نیز حمله به ونزوئلا و ربایش مادورو رئیس جمهور قانونی و مشروع نیز با همان شیوه منتها به بهانه واهی «تروریسم مواد مخدر» انجام گرفت. در صورتیکه طبق آمار منابع بین المللی، و حتی آمریکایی، در ونزوئلا تنها ۱ درصد از مصرف کوکائین ایالات متحده تولید می شود.

وانگهی اگر مسئله قاچاق  مواد مخدر دلیل ربودن ما دورو بود، چرا ترامپ رئیس جمهور پیشین هندوراس، که به قاچاق صدها تن مواد مخدر به آمریکا محکوم شده بود را آزاد کرد؟!

بر کسی پوشیده نیست که گانگسترهای آمریکایی با نقض آشکار حقوق بین الملل رئیس جمهور یک کشور مستقل، منتخب مردم را ربودند. امری که جهان برای اولین بار با آن مواجه گشته است. امپریالیسم بی آبروی آمریکا به عنوان «دزد سر گردنه» که آدم ربایی را نیز در کنار سایر دزدیها به برنامه خود افزوده است، جنگ افروزی می کند، کشورها را شخم می زند، مردم آن را نابود و آواره می سازد و... حق عضویت در هیچ سازمان بین المللی، بویژه سازمان ملل را ندارد، تا چه رسد به برخورداری از حق وتو!

 

هدف بعدی ترامپ گرینلند است.

مایلیم که چهره و استدلالات سران اروپا بویژه استارمر، مرتس و ماکرون را بعد از اشغال احتمالی گرینلند که تحت الحمایه دانمارک است، ببینیم و بشنویم . آیا کماکان مانند غلامان حلقه به گوش امپریالیسم آمریکا به سلطه طلبی آنها لبیک خواهند گفت؟ یا اینکه مخالفت خواهند کرد و به این ترتیب سنگ بنای فروپاشی ناتو را خواهند گذارد. «جفری ساکس» در این رابطه می گوید: نمی دانم اروپا چه احساسی خواهد داشت، وقتی ایالات متحده آمریکا به گرینلند حمله کند زیرا خیلی خیلی محتمل است که این اتفاق بیافتد. یک روز ترامپ خواهد گفت: «ما یک وضعیت اضطراری ملی داریم و باید گرینلند را اشغال کنیم.» زیرا گرینلند دارای منابع زیر زمینی فراوان است و آمریکا در رقابت با چین و روسیه به منابع انرژی فسیلی و خاک های نایاب و گران بها نیاز مبرم دارد.

روز ۱۴ ژانویه ترامپ علناً به جهانیان اعلام کرد که گرینلند از آن ماست و در صورت نیاز آن را اشغال خواهد کرد. زیرا: گرینلند نه تنها نفت و گاز که عناصر خاکی کمیاب، سنگ آهن، طلا، الماس، یاقوت، اورانیوم و آلومینیوم دارد.

 

و اما دلیل اصلی تجاوز امپریالیسم آمریکا به ونزوئلا

 

به دیده ما یکی از دلایل اصلی تجاوز آمریکا به ونزوئلا در تاریخ دلار و ضعف کنونی آن نهفته است. در سال ۱۹۴۵ آمریکا که از جنگ جهانی دوم تقریبا بی آسیب بیرون آمده بود، در «برتون وودز» پیشنهاد «دلار به مثابه ارز مبادلاتی با پشتوانه طلا» را به تصویب متفقین و چند کشور دیگر رساند. اما بعد از شکست در جنگ ویتنام که ورشکستگی گریبان او را می فشرد و راه چاره را کماکان در چاپ بی رویه دلار می دید، نیکسون رئیس جمهور وقت آمریکا در ۱۵ اوت ۱۹۷۱ قابلیت تبدیل دلار به طلا را یکطرفه فسخ کرد و دلار به کاغذ پاره سبز بدل شد.

در سال ۱۹۷۴ «هنری کیسنجر» به عربستان سعودی که بزرگترین ذخایر نفتی جهان را در اختیار داشت رفت و از آنها خواست که زین پس نفت را در ازای دلار بفروشند و آمریکا در مقابل، امنیت این کشور را تضمین می کند!

شیوخ جبون و شکمباره عربستان نیز زیر بار این پیشنهاد رفتند. به این ترتیب پترودلار پدید آمد و دلار برای ۵۰ سال به پشتوانه نفت عربستان چاپ شد و آمریکا نیز با ایجاد ۲۵ پایگاه نظامی در منطقه خلیج فارس -و نه تنها در آنجا بلکه در جهان- اقدام به ایجاد بیش از ۸۰۰ پایگاه نظامی کرد.

اما از بعد از سر بر آوردن «جنوب جهانی» به همت کشورهای عضو در بریکس، سازمان همکاری های شانگهای، اوراسیا و ... گسترش مبادلات تجاری از طریق یوان -واحد پول چین- یا روبل -واحد پول روسیه- و یورو و نیز تشکیل «بانک توسعه نوین» به مثابه یک موسسه مالی بین المللی، با هدف تامین نیازهای مالی کشورهای عضو بریکس و سایر کشورهای در حال توسعه، و بالاخره تبدیل بخشی از ذخایر ارزی کشورهای جهان از دلار به طلا، یورو و ... همه و همه باعث ضعف روزافزون دلار گشته است. حتی امروز عربستان که روزگاری فرمانبر بی چون و چرای امپریالیسم آمریکا بود، علناً دربارۀ فروش نفت در ازاء «یوان» صحبت می کند. ایران، روسیه، هند و ... مدتهاست که با ارزهایی غیر از دلار مبادله کالا می کنند.

چین از سال ۲۰۱۵ (سی آی پی اس) «سیستم پرداخت بین بانکی خارج  از چین» را با ۴۸۰۰ بانک در ۱۸۵ کشور برای جایگزینی با «سوئیفت»، ساخت.

امروز بریکس عملاً سیستم پرداختی دلار را دور می زند. لذا عضویت ونزوئلا با ۲۰۳ میلیارد بشکه نفت (بزرگترین ذخیره نفتی جهان) می تواند روند تضعیف دلار را تسریع کند. ونزوئلا مدتهاست که تقاضای عضویت در بریکس را داده است. ونزوئلا حتی بیشتر از عربستان سعودی نفت دارد. این کشور ۲۰ درصد از نفت کل جهان را در اختیار دارد. دولت ما دورو حتی نفت را در قبال یوان می فروشد. این کشور در سال ۲۰۱۸ علناً به گوش جهانیان رساند که قصد دارد «خود را از دلار آزاد کند» و از آن پس نفت را به یوان روبل ، یورو و ... فروخت.

به دلایل فوق، دلار که از سال ۱۹۷۴ در اثر توافق یاد شده با عربستان به پترودلار تبدیل شده بود، بتدریج از حیز انتفاع ساقط و روز به روز با بحران بیشتری روبرو شد. به همین دلیل آمریکا دیگر قادر نخواهد بود که بطور نامحدود اسکناس چاپ کند و کشورهای دیگر برایش کالا تولید کنند! پترودلار برای آمریکا در درجه اول اهمیت قرار دارد.

حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ نه به خاطر سلاح کشتار جمعی که به خاطر فروش نفت از سال ۲۰۰۰ به یورو بود.

پس از سلطه آمریکا به عراق، فروش نفت این کشور فوراً به دلار بازگشت.

 

قذافی می خواست «ارز آفریقایی» با پشتوانه طلا، تحت نام «دینار طلا» را به جای دلار برای تجارت با نفت پایه گذاری کند. ایميل لو رفته «هيلارى کلینتون» گواه زنده ای است که آمریکا به همین دلیل از طریق ناتو و اعضای آن به ویژه فرانسه، لیبی را در ۲۰۱۱ شخم زد، قذافی را با خنجر به قتل  رساند و کشور را به بازار علنی برده مبدل کرد.

 

حال نوبت به ما دورو رئیس جمهور قانونی و منتخب مردم ونزوئلا رسیده است. آنها با حمله و تجاوز نظامی به ونزوئلا که دارای 5 برابر نفت عراق و لیبی با هم است، قصد دارند پشتوانه جدیدی برای دلار به کف آورند. مادورو باید به زندان افتد چون او نفت را به یوان می فروخت، تقاضای عضویت در بریکس داده بود، با چین، روسیه، ایران، کوبا، نیکاراگوئه و ... شریک تجاری است..

ونزوئلا نفت را نه تنها با یوان، بلکه با یورو و هر ارز دیگری معامله می کرد. آنها برای دور زدن سوئیفت مستقیم با چین مبادلات تجاری و ارزی ایجاد کردند.

این کشور غنی می توانست ده ها سال بدون دلار اقتصاد خود را بر پا نگاه دارد. و این خاری بود در چشم امپریالیسم آمریکا که سیستم مالی اش به پترودلار وابسته است.

«ریکاردو» خبرنگار اماراتی معتقد است که «پیترودلار برای هژمونی آمریکا مهمتر از ناوهای هواپیمابر است.» لذا صدام که نفت را به یورو می فروخت، قذافی که با ارز آفریقایی -دنیار طلا- معامله می کرد، و مادورو که با هر ارزی غیر از دلار معامله می کرد، باید سرنگون شوند تا دلار نجات یابد! و اکنون کاندیداهای بعدی، ایران، گرینلند، و ... هستند و این رشته سر دراز دارد.

امپریالیسم جنایتکار و غارتگر امریکا برای تصاحب نفت دلیل دیگری هم دارد که «استیون میلر» مشاور امنیت داخلی آمریکا حدود یک ماه پیش آن را علنی ساخت: «عرق نبوغ و زحمت آمریکایی ها صنعت نفت ونزوئلا را ایجاد كرد. مصادره استبدادی آن بزرگترین دزدی ثبت شده از ثروت و اموال آمریکا بوده است.»!

به این ترتیب هر منبعی که در جهان توسط کشورهای مستقل ملی شده است (از جمله نفت ایران توسط دکتر مصدق) دزدی به حساب می آید!!

به کوری چشم امپریالیسم آمریکا جنوب جهانی در حال رشد است و پترودلار در حال مرگ. روسیه از زمان جنگ اوکراین نفت را به روبل می فروشد، اعضای بریکس و شانگهای نیز با روبل، یوان، یورو و ... معامله می کنند. خلق نیکاراگوئه نیز زنده است و برای حفظ استقلال ملی و کرامت و آزادی خود دست از مبارزه علیه امپریالیسم آمریکا نشسته است. همانگونه که در بالا اشاره رفت حتی عربستان این نوکر دیرینه آمریکا امروز به بریکس پیوسته و آماده معامله با یوان است. بریکس و در راسش چین و روسیه دلار و «سوئیفت» را دور می زنند.

پروژه (ام بریج) (یک ابتکار بین المللی که توسط بانک تسویه حسابهای بین المللی (بی آی اس) و چند بانک مرکزی مانند چین، تایلند، امارات و هنگ کنگ برای ایجاد یک پلتفرم پرداخت فرامرزی طراحی شده است) به بانک های مرکزی اجازه می دهد معاملات را به ارزهای محلی تسویه کنند. این آن روندی است که تجاوزاتی نظیر حمله به ونزوئلا باید آن را متوقف کند نه «توقف تروریسم مواد مخدر» که قاچاقچیان ونزوئلایی تنها ۱ درصد از کوکائین آمریکا را تامین می کنند. در واقع تجاوز به ونزوئلا اخطار به سازمان های بریکس، شانگهای، اوراسیا و یا هر کشوری که با دلار سالاری مقابله کند میباشد. پیام امپریالیسم آمریکا اینست: اگر دلار را به چالش بکشی با بمباران های ما طرفی!!

بدیده ما چنین رفتار خشن و زورگویا نه ای بدون تردید روند دلارستیزی را تشدید خواهد کرد و نه کُند.

به دیده ما عراق، لیبی و ونزوئلا آخرین تلاش های امپریالیسم آمریکا است. در جهانی که بریکس در آینده نه چندان دور نیمی از اقتصاد جهان را در اختیار دارد و بیش از نیمی از جمعیت جهان را در برمی گیرد. دیگر نمی توان با بمب وآدم ربایی به سلطه و غارت و دزدی ادامه داد. امروز جنوب جهانی به این اجماع رسیده است که سلطه دلار باید به پایان برسد، استقلال ملی، تمامیت ارضی و استقلال اقتصادی باید حفظ شود. دیگرنمی توان پترودلار را با خشونت به بیش از نیمی از جهان، که مسیر دیگری را برگزیده است به زور  بمب حقنه کرد.

دلار ثابت کرده است که کاغذ پاره ای بی پشتوانه بیش نیست. اینکه دولت امپریالیستی و نئوفاشیستی ترامپ « شمشیر را از روبسته است» نشانه آن است که دلار دیگه نمی تواند بر اساس پشتوانه  و قدرت خود در عرصه جهانی رقابت کند. زمانی که در منگنه بحران قرار می گیری و مجبور می شوی با  بمباران  و آدم ربایی خود را از آن برهانی، به این معنی است که در شرف مرگ هستی! ونزوئلا  آغاز تهاجم نیست، بلکه ته خط است

اکنون «دلسی رودریگز» به موجب قانون و تصمیم دیوان عالی ونزوئلا با یادکردن سوگند، رئیس جمهور وقت این کشور شد.

معترضان در خیابان های کاراکاس و دیگر شهرها فریاد می زنند که مادورو به صورت دموکراتیک انتخاب شده است و ما اجازه نخواهیم داد امپریالیسم آمریکا، دولتی  دست نشانده در ونزوئلا جایگزین دولت مادورو کند. آنها عهد می بندند که از حاکمیت ملی ونزوئلا دفاع کنند. به مادورو پیام داده اند که: «مقاومت کن! این مردم قیام خواهند کرد. ما آماده مبارزه هستیم.» «ما نمی خواهیم رئیس جمهور قانونی کشور گروگان باشد» «این نقض حاکمیت و نزوئلاست. او باید اینجا باشد و کارش را انجام دهد.» آنها در خیابان ها فریاد میزنند «اینجا هیچکس تسلیم نمی شود»! «ما خواهان بازگشت فوری مادورو هستیم» «ما اجازه نخواهیم داد دونالد ترامپ منابع ملی ما را تصاحب کند.» و با صدای رسا می گویند: «تا زمان آزادی رئیس جمهورمان ما دورو و همسرش، سیلیا فلورس، در خیابان ها می مانیم.تظاهرات مردم و نزوئلا در پشیبانی از مادورو و محکوم کردن امپریالیسم آمریکا قطع نمی شود.

 

نقل از توفان شماره ۳۱۱  بهمن ماه۱۴۰۴ ارگان مرکزی حزب کارایران

 www.toufan.org

وبلاگ توفان قاسمی

http://rahetoufan67.blogspot.se/

وبلاگ ظفرسرخ

http://kanonezi.blogspot.se/

http://toufan.org/ketabkane.htm

 سایت آرشیو نشریات توفان

 http://toufan.org/nashrie_tofan%20archive.htm

 توفان در توییتر

https://twitter.com/toufanhezbkar

توفان در فیسبوک

https://www.facebook.com/hezbekar.toufan.3/

 توفان درفیسبوک به زبان انگلیسی

https://www.facebook.com/pli.toufan?fref=ts

 توفان درشبکه تلگرام

https://telegram.me/totoufan