ایران در برابر تجاوز محکم ایستاده است؛ بگذارید ملت‌ها در کنار آن برخیزند تا آن را متوقف کنند .ایران در برابر تجاوز مقاومت می‌کند، مردم باید در کنار آن برخیزند

برگرفته ازوبسایت صدای خلق  ارگان تبلیغی خبری حزب کارگران تونس

 

جنگ تجاوزکارانه و وحشیانه‌ای که امپریالیسم آمریکا و موجودیت صهیونیستی علیه ایران به راه انداخته‌اند، از ۲۸ فوریه در میان همدستی گسترده کشورهای امپریالیستی و ارتجاعی جهان و نهادهای «ملی» آن‌ها که حتی از بیان محکومیت نیز خودداری کرده‌اند، ادامه دارد؛ همچنین با مشارکت بی‌قید و شرط نظام رسمی عربی که بخشی از آن—یعنی رژیم‌های خلیج—در این تجاوز دخیل هستند که از یکی از پایگاه‌های نظامی مستقر در سرزمین‌هایشان آغاز شده است. با این حال، تصمیم برای توقف این جنگ دیگر در دست تحریک‌کنندگان آن نیست؛ کسانی که می‌خواستند با آن نظام ایران را سرنگون کنند و کشور را تحت کنترل خود درآورند تا وحدتش را از هم بپاشند و ثروتش را در چارچوب طرحی کلی برای بازشکل‌دهی منطقه بر پایه‌های دینی، فرقه‌ای و قومی به منظور تسهیل سلطه خود، غارت کنند.

ایران توانسته است در برابر تجاوز ایستادگی کند و ضربات دردناکی به متجاوز آمریکایی-صهیونیستی وارد سازد؛ به‌گونه‌ای که دامنه حملات خود را به همه پایگاه‌های آمریکایی پراکنده در کشورهای خلیج فارس گسترش داده است. افزون بر این، تنگه هرمز را نیز به صحنه تقابل اقتصادی در کنار تقابل نظامی تبدیل کرده است، به‌طوری که قیمت هر بشکه نفت امروز از ۱۰۰ دلار فراتر رفته است. بدین ترتیب، ایران جنگ را به یک جنگ فرسایشی جامع نظامی-اقتصادی تبدیل کرده است. در نتیجه، باند واشنگتن به رهبری ترامپ موجب نگرانی دیگر دولت‌های غربی شده است؛ زیرا زیان‌های ناشی از تلفات نظامی و افزایش قیمت نفت بالا رفته و انتقاد از جنگ علیه ایران حتی به درون محافل حاکم و تأثیرگذار در واشنگتن نیز راه یافته است، در حالی که دایره مخالفان جنگ به بخش‌های گسترده‌ای از افکار عمومی در نقاط مختلف جهان، از جمله ایالات متحده، گسترش یافته است.

همه این‌ها به این معناست که این تجاوز در دستیابی به اهداف اعلام‌شده خود ناکام مانده و حتی در بازپس‌گیری کنترل کامل منطقه نیز موفق نبوده است. ترامپ پس از عملیات بزدلانه ونزوئلا گمان می‌کرد مسیر برای ساده‌ترین منطقه جهان که با زور فاشیستی اداره می‌شود—هموار است؛ اما واقعیت‌ها خطای محاسبات او را آشکار ساختند: ایران ونزوئلا نیست. از سوی دیگر، بسیاری—از جمله نتانیاهوی جنایتکارگمان می‌کردند که صحنه لبنان برای همیشه مهار شده و اوضاع به سود حکومت‌های وابسته و نیروهای فرقه‌ای منزوی تثبیت شده است؛ اما مقاومت بار دیگر در حال اوج‌گیری است، شهرک‌های دشمن مانند گذشته بیش از یک سال تحت فشار قرار دارند و عملیات‌ها با ایران هماهنگ است. محوری که ترامپ، نتانیاهو و عواملشان تصور می‌کردند به‌طور غیرقابل بازگشت فروپاشیده، اکنون در لبنان، عراق و یمن در حال بازگشت است و پایداری ایران را تقویت می‌کند.

تردیدی نیست که تجاوز به این کشور و دیگر کشورهای منطقه در کنار ادامه کشتار، آوارگی و ویرانی در فلسطین اشغالی بدون نقش ننگین نظام رسمی عربی که کاملاً در همدستی و بی‌تفاوتی غرق شده است، ممکن نبود. اتحادیه کشورهای عربی حتی نتوانسته است تا کنون نشست مؤثری برگزار کند؛ تنها نشستی که در ۸ مارس به‌صورت مجازی با حضور وزیران خارجه کشورهای ذی‌ربط برگزار شد، به گفته ابوالغیط دبیرکل این اتحادیه «با یک صدا» سخن گفت صدایی که در واقع صدای آمریکا بودو ایران را به دلیل بمباران پایگاه‌های نظامی در کشورهای خلیج که برای حمله به آن استفاده شده‌اند، محکوم کرد. اما حملات به لبنان، عراق و فلسطین برای این وزیران و دولت‌های وابسته‌شان مشکلی محسوب نمی‌شود، مادامی که به‌زعم آنان نیروهای «وابسته به ایران» را هدف قرار دهد.

نظام رسمی عربی امروز با وجود سیاست‌ها و اهداف آشکار آمریکایی-صهیونیستی، از همه تحولات تاریخی و جاری عقب مانده است؛ سیاست‌هایی که نه تنها مردم، سرنوشت، حال و آینده آنان را هدف قرار می‌دهد، بلکه همین نظام رسمی عربی درمانده را نیز—با وجود وابستگی و وفاداری‌اش در بر می‌گیرد. همگان می‌دانند که پس از تضعیف «محور شیعی»، نوبت به «محور سنی» شامل ترکیه، مصر، عربستان و الجزایر خواهد رسید تا وضعیت منطقه به سود یک انحصار بی‌رقیب یعنی موجودیت اشغالگر رقم بخورد؛ امری که به ایالات متحده کمک می‌کند سایر جبهه‌ها—به‌ویژه جبهه آسیایی و مشخصاً چین، به‌عنوان رقیب اصلی واشنگتن را «خالی» کند تا بر جهان مسلط شود.

با این حال، رژیم‌های شرم‌آوری که به این صف پیوسته‌اند حتی آن‌هایی که به‌ظاهر در اعتراض و همبستگی با ایران تظاهرات کرده‌اند، از جمله حاکمان تونس و الجزایر—بر خیانت و تسلیم پافشاری می‌کنند و در انتظار ضربه‌ای هستند که دریافت خواهند کرد. در چنین وضعیتی، مردم منطقه چاره‌ای جز رهایی از انفعال و برخاستن در برابر سلطه‌جویی آمریکایی ندارند، پیش از آنکه دیر شود. پذیرفتنی نیست که وجود پایگاه‌های نظامی آمریکا و اشغالگری، آینده ملت‌های عربی را تهدید کند و با این حال، بیشتر آنان تنها از پشت صفحه‌های تلویزیون نظاره‌گر باشند.

همان‌گونه که مردم ایران در دفاع از میهن و حاکمیت خود برخاسته‌اند، مردم ما و نیروهای پیشرو نیز باید حرکت کنند و منطقه را به صحنه‌ای از مقاومت فراگیر تبدیل نمایند. پایداری ایران در خدمت آرمان‌های مردم منطقه و به‌ویژه مردم فلسطین است و طرح سلطه آمریکایی-صهیونیستی را ناکام یا دست‌کم با مانع روبه‌رو می‌سازد. این پایداری همچنین در خدمت ملت‌های جهان است، از جمله ملت‌های آمریکای لاتین که ایالات متحده در پی تسلط تدریجی بر آن‌هاست.

در نهایت، شکست این تجاوز از طریق برقراری آتش‌بس هرچه سریع‌تر، در راستای منافع مردم کشورهای غربی—به‌ویژه مردم آمریکا—نیز هست، چرا که آن‌ها بهای جنگ و پیامدهای آن را می‌پردازند. بگذارید مردم منطقه و جهان در برابر تجاوز علیه ایران، فلسطین، لبنان، عراق، سوریه، یمن، ونزوئلا، کوبا و دیگر کشورها برخیزند و از منافع حیاتی نزدیک و دور خود دفاع کنند. هیچ چیز جز مبارزه نمی‌تواند هیولای امپریالیسم و بازوان آن را متوقف سازد، و مردم تونس و نیروهای انقلابی و مترقی آن نیز در این مبارزه نقشی دارند.

 

لینک متن کامل در وب‌سایت "صدای خلق"

https://www.sawt-achaab.tn/31841/

 

 

 

نقل از توفان شماره ۳۱۴  اردیبهشت ماه۱۴۰۵ ارگان مرکزی حزب کارایران

 www.toufan.org

وبلاگ توفان قاسمی

http://rahetoufan67.blogspot.se/

وبلاگ ظفرسرخ

http://kanonezi.blogspot.se/

http://toufan.org/ketabkane.htm

 سایت آرشیو نشریات توفان

 http://toufan.org/nashrie_tofan%20archive.htm

 توفان در توییتر

https://twitter.com/toufanhezbkar

توفان در فیسبوک

https://www.facebook.com/hezbekar.toufan.3/

 توفان درفیسبوک به زبان انگلیسی

https://www.facebook.com/pli.toufan?fref=ts

 توفان درشبکه تلگرام

https://telegram.me/totoufan